حالت التزامی
Modo Congiuntivo

در حالت التزامی، گوینده خود را ملزم به انجام کاری میداند و یا دیگران را ملزم به انجام کاری میکند.

افعال کمکی در حالت التزامی به صورت زیر صرف میشوند.

 

ESSERE
IO SIA
TU SIA
LEI / LUI SIA
NOI SIAMO
VOI SIATE
LORO SIANO
معنی
باشم
باشی
باشد
باشیم
باشید
باشند
 
AVERE
IO ABBIA
TU ABBIA
LEI / LUI ABBIA
NOI ABBIAMO
VOI ABBIATE
LORO ABBIANO
معنی
داشته باشم
داشته باشی
داشته باشد
داشته باشیم
داشته باشید
داشته باشند

 

مثال:

 

Penso che sia abbastanza grande. فکر میکنم که به اندازه کافی بزرگ باشه.
Penso che tu abbia ragione. فکر میکنم که تو حق داشته باشی

 

پسوند افعال سه گانه در حالت التزامی به صورت زیر تغییر میکند:

 

PRONOME ARE ERE IRE
IO I A A
TU I A A
LEI / LUI I A A
NOI IAMO IAMO IAMO
VOI IATE IATE IATE
LORO INO ANO ANO

 

مثال:

 

PRONOME PARLARE LEGGERE SENTIRE
IO PARLI LEGGA SENTA
TU PARLI LEGGA SENTA
LEI / LUI PARLI LEGGA SENTA
NOI PARLIAMO LEGGIAMO SENTIAMO
VOI PARLIATE LEGGIATE SENTIATE
LORO PARLINO LEGGANO SENTANO

 

کاربرد حالت التزامی در جمله:

 

Credo che Carla abiti qui. اعتقاد دارم که کارلا اینجا زندگی کنه.
Mi sembra che Marco venga subito. به نظرم میاید که مارکو زود بیاد.
Suppongo che loro arrivino tardi. فرض میکنم که آنها دیر برسند.
Penso che tu abbia ragione. فکر کنم که تو حق داشته باشی.

 

معمولا یکی افعال زیر قبل از حالت التزامی استفاده میشود.
Credere-Sembrare-Supporre-Pensare

 

www.linguaitaliana.ir 
اطلاعات تماس